~ดีค่ะ~

กิ๊ปกลับมาอัพบล็อกแล้วน๊าค๊า

เบื่อรึป่าวที่อ่านบล็อกกิ๊ปอ่า กิ๊ปหวังว่าคงไม่เบื่อนะค่ะเม้นบอกก็ได้นถ้าไม่ชอบไม่ว่าหรอก มาแบบนามแฝงก็ได้

เมื่อวานวุ่นทั้งวันกะเปสตัวเองอ่าจิ มีการเปลี่ยนแปลงนิดๆหน่อย ให้มันเก๋ขึ้น อิอิ ^^

หวังว่าคงชอบน๊าจ๊า^0^

-----------------------

สิ่งที่กิ๊ปสังเกตเห็นจากเปสเพื่อนๆ3/2ตอนนี้ก็คงจะล่ำลาอาลัย คิดถึงวันเก่าๆ บอกความคิดถึง ความรักความห่วงใยที่มีต่อกัน แหมๆน่ารักกันจิงๆ

----------------------

กิ๊ปก็อยากบอกว่ากิ๊ปก็รักเพื่อนทุกคนนะรักมาด้วย มันมีบางคนแอบน้อยใจ คริคริ ไม่รู้มันจะมาอ่านมั้ยเนี่ย^^

กิ๊ปบอกไว้ตั้งแต่ต้นเลยนะว่า

"กูรักพวกมึง3/2"

กิ๊ปรักทุกคนนะค่ะ ทุกคนน่ารักกับกิ๊ปมาก แต่ลึกๆคิดอะไรกันอยู่กิ๊ปไม่รู้

ไม่รู้ว่าคุณจะได้อ่านมั้ยแต่กิ๊ปกับพวกเราบางคนรักคุณมาก ถึง จะไม่สนิทกันก็ตาม บางสิ่งบางอย่างที่คุณทำ  บอกไว้ตรงนี้เลยว่ามันเจ็บมากๆคุณไม่เคยคิดถึงจิตใจเค้าบ้างเลย ลองเอาใจเค้าใส่ใจตัวเองบ้างสิ กิ๊ปก็ไม่รู้ว่าคุณรู้ตัวมั้ยว่าทำอะไรลงไปแต่รู้ไว้คุณทำไว้เจ็บแสบ คุณอาจมองเป็นเรื่องเบๆผิวเผินไม่ซีเรียส คนเราหลายแง่กิ๊ปรู้ดี แต่กิ๊ปกับเพื่อนๆบางคนคิดในแง่เดียวกัน มันทรมานรู้มั้ยกิ๊ปไม่รู้ว่าคนอื่นคิดยังไงแต่อยากบอกให้คุณรู้ไว้กิ๊ปเจ็บมากๆ อย่างบอกไม่ถูก มันทรมานมากๆทุกอย่างไม่ใช่ว่ามาจากใครต่อใครมันล้วนแต่มาจากตัวคุณเองคุณทำตัวของคุณเอง  แต่3ปีที่ผ่านมามันก็ยากที่จะตัดขาด มีคนหลายคนด่าว่ากิ๊ป"มึงนะโง่จะไปรักแม่งทำไมเหี๊ยๆอย่างนี้"แต่รู้เอาไว้นะเว้ยกูรักมึงอะรักมากด้วยแต่สิ่งที่กิ๊ปได้กับมามัน ทรมานมาก พอกิ๊ปรู้เรื่องกิ๊ปโกรธมากเลยรู้มั้ย ปากพูดกับเพื่อนว่า"แค้นเดี๋ยวก็ได้รู้กัน" แต่เบื้องลึกอ่า มันร้องไห้จะเป็นจะตายรู้มั้ย กิ๊ปไม่รู้ว่าลอยหน้าลอยตากันอยู่ได้ยังไง แต่กิ๊ปก็ตัดไม่ได้  ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณทำอะไรไว้เยอะที่มีให้ต่อกันมันเหมือนเป็นอะไรที่ผูกมัดไว้ยากที่จะตัดขาดรู้มั้ย รู้ไว้ยังไงกิ๊ปก็ยังรักนะ แต่บางครั้งสิ่งที่คุณให้มามันไม่ได้จริงใจเลยกิ๊ปว่ากิ๊ปให้อะไรๆ กับเพื่อนๆอย่างเต็มที่แล้วก็จริงใจแล้วนะ กิ๊ปคงไม่ทำอะไรผิดใช่มั้ย?หรือว่ากิ๊ปทำผิดอย่างมหัน  ทำสิ่งที่ไม่น่าให้อภัยห๊า ถามหน่อย  คุณลองทบทวนเอานะว่าสิ่งที่คุณทำออกมาดีที่สุดแล้วใช่มั้ย ใครๆบางคนเค้าก็ไม่ได้คิดเหมือนคุณ ทุกอย่างที่คุณให้มามันเจ็บจนสาหัสมากๆ

>>แต่<<

"กิ๊ปก็ยังรัก3/2เหมือนเดิมและก็คุณ"

ถึงจะโดนด่าว่าโง่ก็ยอมแล้ว

PS.รัก3/2นะค่ะจุ๊ฟจุ๊ฟ^^

PS.เม้นให้หน่อยว่ายังรักกันอยู่มั้ย(ขอจิงใจไม่ตอแหลนะโว้ยเกลียดกูก็บอกมาตรงๆจะได้รีบๆทำใจโอเค๊)

*คุณในที่นี้ ไม่ได้มีแค่คนเดียว

-----------------------

*กรุณาเปลี่ยนความรู้สึกให้ทันต่อเรื่องที่จะอ่านต่อไปนี้

เอ๋!รึมะกี๊พวกเมอด้าน เลยไม่ซึ้งกันเลย

>>พร้อมยังเอ่ย<<

>>ใครไม่พร้อมขอให้---<<

ส้วมระเบิดตูดแหกเลย เพี๊ยงๆ สาธุ๊ธุ๊

>>แหมๆน่ารักจังเลย<<

>>พร้อมกันซะทีนะค่ะ^^<<

>>งั้นไปอ่านกันเลยจ๊ะ<<

++++

+++

++

+

----------------------

15 เม.ย.50

วันนี้เป็นวันปีใหม่ไทยอย่างเที่ยงแท้ค่ะ(แบบว่าฟายมานานนึกว่าวันที่13 อิอิ)วันนี้เค้าว่าถ้าทำบุญแล้วจะดีมากๆเลยดีตลอดปีนี้เลยค่ะ(รู้นะ หลายคนที่ไม่ได้ไปบุญวันนี้แอบเสียดาย คริคริ)แต่ลองนึกหน่อยว่าก่อนวันที่15นั่นก็คือวันที่14(แล้วเมอไปบอกเค้าทำป้อเมอเหรอ)ได้พูดคำหยาบหรือทำอะไรไม่ดีไว้รึป่าวค่ะเพราะนั่นจะทำให้คุณชิบหายวายวอดตลอดปี   นำมาเล่าต่อๆกันความเชื่อโบราณ^^ที่มีมาคู่กับคนไทยแต่นานมา

แล้วปีใหม่ไทยทั้งที

เพื่อนๆไปไหนกันบ้างเอ่ย?

เม้นบอกหน่อยนะ

>>แล้วอยากรู้มั้ยว่ากิ๊ปไปไหน<<

คราวขอให้มีแฟนขี้เหล่ ขาเป๋ ฟันหลุด ตาเขด้วย

>>คริคริ น่ารักจัง<<

กิ๊ปไปไหว้พระที่วัดค่ะ

*ผู้ร่วมเดินทาง

ชมพู่(อีจิน)

กะ  ส้มซัง

ไปที่วัดหลวงพ่อโตค่ะ

ออกจากที่นัดหมาย9.00น.แล้วขึ้นรถสองแถวไป>>>>

>>ถึงแล้ว<<

ความรู้สึกแรกที่ประทับติดตรึงใจ

ร้อนโคตรๆ แดดนี่เปี๊ยงปร๊างเปร๊าเปรี๊ยะเลยอ่าแสบหน้ากันเป็นแถบแขนเขินนี่ไหม้เลย แบบว่าveryฮ้อนหล๊ายหลาย

พวกเราก็เข้าไปไหว้พระไหว้เสร็จก็เสี่ยงโชคกันเล็กๆน้อยๆ ไม่รู้ขออะไรแต่ ได้ทุกคน(จากไม้คู่สีแดงนะค่ะ)

ก่อนกลับไปซื้อน้ำกันแบบว่าร้อมากๆเลยสุดๆเลยเจ๊ชมพู่แกก็บ่นจัง

พอขึ้นรถเท่านั้นละ

รถขยับได้นิดเดียวเปียกแม่งทั้งตัว

ฮาเลยงานนี้

พอถึงบ้านกิ๊ปก็เลยให้ทุกคนเปลี่ยนชุดคิดว่าจะออกไปเล่นกันแต่หาอะไรกินก่อน ไปๆมาๆกิ๊ปเป็นเมงเลยเส็ดเลยก็เลยเล่นคอมอยู่ที่บ้านกิ๊ปกัน

ซักบ่าย3 เหงจะกลับบ้านเลยไปส่ง

ส่งโอซังยังปลอดภัยดี แต่

ส่งอีจินนี่สิ เละเลย หมดกัน  ทั้งน้ำทั้งเมง หน้านี่เละกลับมาเชียว

แต่มีสิ่งที่น่าสลดของโอซัง------

ให้โอซังเล่าเองนะค่ะ อิอิ

หวังว่าโอซังคงจะอัพนะจ๊ะ

-------------------------

และแล้วก็จบลงด้วยดี

-----------------------

ถึงมันจะยาว

แต่เล่าด้วยความจริงใจนะค่ะ 

-----------------------

PS.

~รัก3/2ทุกคนเลยนะค่ะ~

~รักคนอ่านมักมั่ก><~

~รักคนเม้นมากกว่า คริคริ~

~แต่จะรักมากสุดอ่านะก็คนที่อ่านและเม้นแล้วก็คนที่ลงไปเขียนสมุดเยี่ยมguesbookให้ อันเนี๊ยรักสุดใจขาดิ้นเลยละ อย่าลืมนะทำทั้ง 3 อย่างยิ่งดี~

~รักอาจารย์แจ่มนะค่ะ~

~รักอาจารย์เพร็ชราด้วย~

~รักทุกคนในครอบครัวนะค่ะ/ไม่/ทั้งโคตรเลยยดีกว่า~

~สุดท้าย กิ๊ ป  รัก  อ า ร์ ม~

*เอาบุญมาให้

พนมมือขึ้น

จบมือพร้อมกับพูดว่า "อนุโมทนามิ"

3ครั้งจ้า

ดวงไฟ 1 ดวงจุดต่อไปเรื่อยๆโลกเรา ชีวตเรา คนรอบข้างเรา จะได้สดใส หน้าชื่น ตาบาน  แล้วอย่าลืมเอาไปจุดต่อนะค่ะ ช่วยๆกันน๊าค๊า

credit:อ.เพร็ชรา

-----------------------

ฝากแง่คิดไว้

การที่เราเจอใครในครั้งแรกเมื่อทำความรู้จักกันใครคนนั้นย่อมเปิดใจรับเราอย่างเต็มที่ แต่ในเมื่อคุณทำในสิ่งที่ใครคนนั้นต้องสร้างกำแพงขึ้นมาปิดกั้นและมันคงจะยากที่คุณจะเข้าไปได้เป็นครั้งที่2ถึงแม้คุณจะใช้อะไรก็แล้วแต่ทลายกำแพงนั่น  แต่คุณก็ไม่รู้ว่า---อีกนานแค่ไหนกำแพงนั่นจึงจะหายไปเสียที ยิ่งสิ่งที่คุณทำสาหัสมากเพียงใดกำแพงก็ยิ่งหนามากเท่านั้น แค่อยากบอกว่า ให้คุณลองมองให้เห็นถึงความสำคัญคิดอย่างตริตรอง และ จงทำทุกอย่างเพื่อรักษาใครคนนั้นของคุณไว้

รู้อย่างนี้แล้วจงคิดให้ดีนะค่ะ

*ใครคนนั้นอาจะไม่มีแค่คนเดียว---ยกเว้น คุงแฟนเน๊อ รักษาไว้หลายคนมันไม่ค่อยดีต่อสุขภาพเดี๋ยวจะโทรมเอา(อย่าคิดมากนะเว้ย มันไม่ดี)

มันยาวก็จริงแต่อยากเอามาฝากอ่านะ

*ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ หวังว่าคงให้อภัย^^ 

~รักทุกคนจ้า~